23 september 1985: Inbraak bij bouwbedrijf reactorvaten
|
Zoeken: bezetting, 1986
Uitkomsten
- bezetting:
- Bezetting van ruimte (werkplek) waardoor geplande werkzaamheden niet doorgang kunnen vinden.
- 1980-1989:
- de jaren in dit decennium
Ongehinderde bezetting koppelstation
Het koppelstation in Ens (Noordoostpolder) wordt bezet door 50 mensen van het ‘KEMA-keurkorps’ en wordt afgekeurd voor het transporteren van atoomstroom. De beveiliging van dit belangrijke koppelstation is totaal afwezig; de sleutel van het hek hangt zelfs in een kastje aan de buitenmuur van het kantoortje. Volgens de actievoerders/sters is het makkelijk om van daar uit de stroomvoorziening in een groot gedeelte van Noord-Nederland lam te leggen. Zelfs nadat de politie gebeld is, weigeren ze te komen en ontkennen later iets van een bezetting te weten. Na plusminus een uur op het terrein rond gelopen te hebben, verlaat iedereen zelf het terrein en laten daarbij de poort open staan. Een week later neemt de IJsselcentrale de beslissing om de 5 koppelstations in haar verspreidingsgebied continu te bemensen.
Bezetting SEP-gebouw Arnhem
Vijftig mensen uit de Basisgroepen tegen Kerngeweld en Militarisme bezetten 's avonds de hal van het SEP gebouw op het KEMA-terrein in Arnhem. Ze eisen dat de Samenwerkende Elektriciteit Produktiebedrijven zich terug trekken uit het Kalkar-project en zich inzetten voor sluiting van Borssele en Dodewaard. In het gebouw, op de bovenverdieping, zit het computercentrum, waarvanuit de elektriciteitsproductie en transport geregeld en gecoördineerd wordt. De actievoerders/sters, binnengekomen door een ruit in te slaan, worden na korte tijd door de politie verwijderd en in arrestatiebusjes van het terrein afgebracht. Niemand wordt gearresteerd.
Bouwbedrijf Bredero bezet
In Utrecht wordt het bouwbedrijf Bredero, dat actief lobbyt voor nieuwe kerncentrales en aast op orders die daaruit voort zullen vloeien, door 40 BONK activisten/es bezet. Het aanwezige personeel krijgt een gele kaart als laatste waarschuwing aangeboden. Nadat de bezetters/sters 3 keer gesommeerd zijn door de politie, laten ze zich vrijwillig uit de kantoren verwijderen.
Snuffelen bij IJsselcentrale
Veertig leden van de gelegenheidsformatie 'Het Snuffelkollektief' gaan op bezoek in het kantoor van de IJsselcentrale in Zwolle. Ze eisen een gesprek met de directeur en willen op deze manier te weten komen of er door de IJC al gewerkt wordt of meegewerkt zal worden aan de bouw van een kerncentrale in de Noordoostpolder. De directeur beweert dat er geen aanleiding tot ongerustheid is.
'Geest van Tsjernobyl' waart rond op terrein kerncentrale
'De Geest van Tsjernobyl' waart rond op het terrein van de kolen- en kerncentrale in Borssele. In alle vroegte worden drie punten bezet: de koelwaterinlaat van de kerncentrale en twee hoge opslagtanks op het terrein van de conventionele centrale. De beveiligingsdienst heeft niets in de gaten totdat de bezetting al lang een feit is en de autoriteiten wentelen zich in allerlei bochten om maar duidelijk te maken dat niemand op het terrein van de kerncentrale is geweest en dat dat ook niet mogelijk is. Ze vergeten er wel bij te zeggen dat de koelwaterinlaat een zeer essentieel onderdeel van de kerncentrale is. Ze voelen ook wel enige nattigheid, want enkele weken later wordt de omheining verbeterd. De politie treedt niet op tegen de bezetters/sters en om 12 uur 's middags wordt de actie beëindigd.
De actie is enerzijds bedoeld om de aandacht te vestigen op het OSART-rapport over de veiligheid van de kerncentrale en anderzijds als publiciteitsactie voor de grote, massale actiedriedaagse op 24, 25 en 26 april 1987, met een manifestatie, een demonstratie en een 28-urige blokkade als herdenking van het ongeluk in Tsjernobyl.
Het OSART-rapport is een onderzoek naar de veiligheid van Borssele door het Internationaal Atoom Energie Agentschap, in opdracht van de Nederlandse regering naar aanleiding van Tsjernobyl. Uit dat rapport blijkt dat er nogal wat gebreken zijn aan de kerncentrale; zo blijkt dat er niet genoeg brandstof zit in de noodaggregaten, dat er niet genoeg gasmaskers zijn, dat veel controlelampjes het niet doen, etc. De Nederlandse versie van het rapport wijkt op die onderdelen sterk af van de originele Engelse versie.